Dag 10 Tintagel Castle

Voor mij is het een onrustige nacht. Vandaag staat Tintagel castle op het programma en gisteren kwam ik tot de ontdekking dat ik daarvoor over een brug moet (over twee rotspartijen). En dat is een hoog gelegen brug. Elke keer als ik wakker was zag ik die brug weer voor me! Dan krijsen de vogels ons wakker om een uur of vijf. Pfff... dat wordt wat vandaag.

We ontbijten met eieren, bacon en worstjes. De bacon is hier heerlijk. Jammer dat we die thuis niet hebben. We ruimen alles weer in de dakkoffer - geleend van Malu & co - hij wordt goed gebruikt. Ik schrijf nog een bedankkaartje aan de eigenaar en voeg daar een pak stroopwafels aan toe. Dan is het tijd om te gaan.

We rijden in 1.5 uur naar Tintagel, een historische plek op de kliffen van Cornwall. We gaan naar de overblijfselen van het kasteel en deze bereiken we door een flinke wandeling naar de top, over die verschrikkelijke brug. Er loopt ook nog een brug onder, de oude toegangsweg, maar de host geeft aan dat dit niet echt een fijne wandeling is en ook deze is steil. Oké, the only way is up, en ik wil de overkant bereiken.

Met Aad schuin voor me aan de linkerhand en Amber naast me aan de rechterkant gaan we het doen. Ik knijp mijn ogen samen en probeer zo minimaal door mijn wimpers te kijken. De brug ziet er solide uit maar er staat wind. En na een paar meter voel ik hem wiebelen, verschrikkelijk. Ik wil niet verder maar ik krijg geen kans van de dril sergeanten Amber en Adriaan. Ik knijp hard maar er wordt ook hard teruggeknepen. Huilend bereik ik de overkant. Ik moet echt even bijkomen. En dan zegt Alex op een droge toon; je moet ook weer terug hè mam.

We lopen naar de uiteinden van de klif. De zon schijnt en het is schitterend. Van het kasteel is weinig meer over maar we genieten van het uitzicht en maken schitterende foto's. Dan is het tijd om terug te gaan en met dezelfde tactiek gaan we de brug weer trotseren, dat gaat een stuk beter dan de heenweg!

We klimmen weer omhoog en gaan in de pub wat drinken. Nog een paar winkels in en dan houden we het voor gezien. We rijden naar Bodmin, daar slapen we 2 nachten. Het huisje is knus met een leuk klein tuintje. Ik had gehoopt op een wijntje en kaas in het zonnetje maar helaas is het weer zwaar bewolkt met wat motregen.

We settelen ons weer in het nieuwe huisje en gaan avond eten halen bij de plaatselijke spar. We nemen het laatste pak kipfilet wat er ligt en koken pasta/pesto. Als het eten klaar is, is Alex ingestort. Hij heeft hoofdpijn en wil niet eten. We houden zijn bordje apart en eten met zijn drieën. Ondertussen maken we plannen voor morgen, een wandeling in de natuur voor Aad en mij, dan naar de Mad Hatter Tearoom (hopelijk kunnen we terecht voor high tea) en daarna naar de bioscoop (Barbie).